We hebben vanmorgen Mermal in laten slapen. De medicijnen hebben niet geholpen en hij is zelfs alleen maar slechter geworden. De laatste paar dagen was het echt heel erg. De dierenarts zei het heel mooi “een niet waardig leven meer”. Met veel tranen heb ik Mermal vast gehouden terwijl hij in slaap viel van de narcose. Hij was al dusdanig verzwakt dat de narcose alleen al genoeg was. Rust zacht lieve Mermal. We zullen je getrippel en gerinkel van je belletje missen…

Net terug van de dierenarts. We waren zo bang en verdrietig dat Mermal niet mee terug zou komen. We hebben echter nog 1 kans. We hebben nu andere medicijnen gehad en een verhoging van de bestaande medicijnen. Dit zal de doorslag moeten geven. Zo niet is dit echt het laatste wat we voor hem kunnen doen…

Helaas slaan de medicijnen niet aan :( Vandaag contact opgenomen met de dierenarts en ik heb nu een wit doosje voor me op mijn bureau liggen. Het is nu zo’n zielig hoopje kat als ik hem zijn medicijnen geef. Laten we hopen dat deze nieuwe medicijnen beter werken…

Wat heeft ie? HCM. Dat is een afwijking aan het hart die wel eens voor komt bij Main Coons. Helaas dus ook bij Mermal. Eenerzijds helpt het om te weten wat hij heeft maar aan de andere kant is het wel een aandoening waar weinig aan te doen valt. Hij krijgt nu hele kleine pietpeuterige hartpilletjes die hopelijk snel verlichting gaan geven. Vanmorgen liep hij nog steeds als een dronke zeetobbe door de kattenkamer heen maar hij kijkt in ieder geval al iets opgewekter uit zijn oogjes. Maar dat kan ook zijn omdat ik dat graag zien wil….

Woensdag ben ik met Mermal naar Amsterdam geweest om een echo te maken van zijn hart. Uiteraard weer een of andere aanrijding op de A10 dus ik was blij dat mijn vader mee reed zodat we wat alternatieve routes konden rijden. Ik ben zo hopeloos met navigeren dat ik zonder de GPS nog kan verdwalen in een parkeergarage. Afijn eenmaal in de kliniek werd Mermal even geschoren op zijn borstkast (heel klein plekje), gel d’r op en de sonar aan zetten. Hij bleek een hartslag van 280 te hebben daar waar 180 normaal is. Op de hartfilmpjes was te zien dat de tussenwand van de beide hartkamers verdikt was maar gelukkig waren de hartboezems nog normaal. De prognose was duidelijk: HCM.

Terug naar Almere en toen gelijk de medicijnen opgehaald bij de dierenkliniek. We hopen voor het beste. Overgaan doet het niet maar als de medicijnen aanslaan kan hij een redelijk normaal leven krijgen. Waarschijnlijk alleen iets korter dan normaal.

Zelf naar boven gekomen en nu ligt ie weer lekker te pitten op het buro naast Wendy. We zijn er nog niet maar het begint ergens op te lijken.

Ik geloof dat de rek-en-strek oefeningen, de pijnstiller en een nacht vasten Mermal goed hebben gedaan. Gisteravond kwam hij al op eigen initiatief naar boven en vanmorgen was hij zowaar ook actiever. Naar alle waarschijnlijkheid is het dus (lichte) pijn die hem dwars zit. Dit klopt ook wel met de rest van het plaatje.

Vanmorgen hebben we dan ook maar besloten het bloedonderzoek even op te schorten om de pijnstiller zijn werk te laten doen. We houden hem uiteraard goed in de gaten en mocht hij toch weer terug vallen dan gaan we uiteraard alsnog op voor het bloedprikken. Al met al schijnt het monstertje zelf het niet erg te vinden niet in de cat-carrier te hoeven. Als ik het ding al aanraak vliegen de heren de hoeken van de kamer in.

Hij voelt zich niet helemaal lekker :( Ben net naar de dierenarts geweest maar lichamelijk lijkt er niets mis met hem te zijn. Voor de zekerheid gaan we morgen met hem voor een bloedonderzoek. De symptomen zijn te vreemd en aanwezig om te negeren. Hij heeft in ieder geval nu een pijnstiller gehad dus hopelijk zal hij in de loop van de avond weer iets beweegelijker worden (mits pijn natuurlijk het probleem is).

Alle rek-en-strek oefeningen gingen prima. Genoeg kracht in de pootjes. Geen koorts. Kijkt goed uit zijn ogen en hij kijkt goed om zich heen. Geen verstopping. Eet normaal. Hij wil alleen niet bewegen en verstopt zich veel. Zo vreemd. Hoop maar dat het niets ernstigs is. Misschien is Mermal wel gewoon Goth geworden. Kan hij een van mijn zwarte shirts wel lenen.

Meer nieuws als we het hebben.

Sinds maandag heeft Ayla een “Gentle Leader”. Oftewel, riempje om de neus, riempje om de nek. Het grappige is dat het echt een enorm verschil maakt in haar gedrag. Ze trekt amper of niet meer aan de riem. Doorlopen bij andere honden gaat bijna vanzelf enzovoort. Vooral voor Wen is het een enorm voordeel dat ze niet omver getrokken kan worden. Natuurlijk zijn alle dingen die we geleerd hebben met de hondencursus enorm van belang maar zo’n ommezwaai in het gedrag van een hond heb ik nog nooit meegemaakt.

Enige nadeel? Ayla zet some van die zielige oogjes op als het ding om moet. Gelukkig vergeet ze dat al snel als we een beetje buiten aan het spelen zijn :)